Woendag 24 juni: YNP Lamar valley en Mammoth Springs

Het is tien minuten later dan gepland als we wegrijden. Om 7 uur zijn we bij Tower Junction waar Jos en Nel hun camper parkeren en bij ons instappen. We rijden een 20 mijl de vallei in en zien honderden bisons. De vrouwtjes met de kalfjes lopen/liggen in een kudde. De stieren zijn alleen of met enkele soortgenoten op afstand. Het zonnetje doet zijn best om de vallei mooi uit te lichten. Een grote stier ligt te rollebollen in de droge grond (wellicht had hij jeuk) en dit geeft een grote stof wolk, zeker als hij z'n vacht uitschut.

De gehoopte beren, wolven, of coyote (al was het er maar 1) laten zich niet zien. Een groep mensen uitgerust met grote kijkers zit al vanaf 5 uur te wachten maar niets gespot. Dat maakt het nog een beetje dragelijk. Wat we wel zien is een roofvogel die mooi geposeerd op een rotspunt zit. Helaas, door het tegenlicht zien we alleen een silhouhet, dus wat het is laat zich raden.

We drinken op het keerpunt een kop koffie en maken een leuke groepsfoto. Hierna rijden we terug naar Tower Junction en vervolgen ieder met zijn eigen camper de weg naar Mammoth Hotsprings.

De lucht is zwaar bewolkt, maar als we ter plekke zijn komt er toch af en toe wat blauw aan de lucht. Hierdoor worden de kleuren bijzonder gebied gelijk veel mooier. We brengen 2 uurtjes door in dit gebied (gezien de drukte , 1 van de toppers van YNP) en dan rijden we door naar onze volgende campground in Madison. Alle vier zijn we moe van alle inspanningen en na het biertje met nootje is het tijd voor een rustmomentje. Er worden geen activiteiten meer genomen. Het verzadigingspunt voor vandaag is bereikt. Een pastaschotel met een wijntje vormt het afscheidsetentje met Jos en Nel. Als afsluiting van deze dag gaan we met z'n vieren om om half tien naar de rangertalk in het amphitheater. Dat zijn in het algemeen interessante verhalen maar ditmaal viel het tegen. Het kan ook niet altijd meezitten. Na de restjes wijn nog opgemaakt te hebben, zijn we snel onder zeil. 

Dinsdag 23 juni: YNP - Canyon village

Afspraak was dat we om 8 uur weg zouden rijden met de RV van Jos en Nelleke. Voor die tijd zet Kees de RV wat beter waterpas (dat was het enige wat niet op ons lijstje stond, wel op de van Jos Otte, maar de afwasbak met water is ook een goede referentie). We zetten de RV neer op de parking van de South rim bij de Lower Falls en maken een wandeling langs de rim. Na 2 mijl gaan we terug via het bos. Hier komen we langs diverse meertjes waar je hoopt dat er net een elk of beer staat te drinken. Helaas, niets te zien. We komen ook langs vulkanisch terrein waar we modderpoelen zien borrelen en waar zwaveldampen de grond uitkomen. We zien wel diverse uitwerpselen van dieren en gissen van welk dier het is. Ook verse sporen doen vermoeden dat er toch wel een beer in de buurt is geweest. Maar zien doen we niets. Als we bij de parking van de Upper falls zijn aangekomen, zien we aan de meute fotograferende mensen dat er wat te zien moet zijn. Het blijken 4 forse elks (edelhert) te zijn die rustig in het gras graasden. Ook wij schieten de nodige plaatjes. Deze dieren kunnen we van ons lijstje afstrepen. Bij elkaar zijn we bijna 3,5 uur aan de wandel geweest dus dat vraagt om een rustmoment in de middag.

Na de rust maken we een ritje met z'n vieren in 1 RV (Jos rijdt) naar de Hayden Valley. Ook in dit gebied ben je verzekerd om bisons te zien. Bij de Sulphur pots (check) maken we een wandeling. Het late middagzonlicht zorgt voor mooie plaatjes. Het stinkt er lekker naar rotte eieren. Via de North rim rijweg rijden we terug naar de camping. Bij een uitkijkpunt aan de north rim zit iemand met een vogelkijker ergens naar te kijken. Het blijkt een nest te zijn van de arend, die op een randje van de rots gemaakt is. Het nest ligt net in de schaduw en met de telelens niet goed in beeld te brengen.

Rond 19:30 zijn we terug op ons campingplekje. Jos en Nel hadden vorig jaar als verjaardagskado een outdoor-etentje in Yellowstone gekregen. Dus wij verzorgden nu de gehele maaltijd, beginnend met soep, nasi met sate van de bbq en ijs toe. Het is half tien en dus donker als we klaar zijn. We maken nog een klein kampvuurtje en dan naar bed. Een kort nachtje want we willen om 6 uur wegrijden om dan met de vroege ochtend in de Lamar Valley te zijn om te kijken of we nog meer wild anders dan bisons kunnen spotten.

Maandag 22 juni: van Red Lodge naar Yellowstone NP

De nacht was vrij koel. Je kan goed merken dat je hier al hoger zit dan op het platte land van Wyoming. Dat wordt in Yellowstone een extra deken erbij. Verder geen bijzonderheden te melden over de nacht, geen beren, geen herten of ander gasten. Rond 9 uur rijden we weg en zitten gelijk op de Beartooth scenic bijway. Dat betekent stijgen en u- en s-bochten draaien. Diverse keren stoppen we onderweg naar boven om van het uitzicht te genieten. Bovenop de bergen ligt her en der nog sneeuw. De top ligt op bijna 10000 ft, zo'n 3000 m. Hier nemen we onze koffie pauze en nemen de tijd voor het maken van foto's. Door de harde wind is het behoorlijk frisjes. Precies twaalf uur beginnen we aan de afdaling. Deze weg heeft een heel ander karakter dan de heenweg. Minder stijl en meer open gebied met diverse bergmeertjes. We zijn helaas geen wild langs de weg. Natuurlijk wordt er weer het nodige gestopt onderweg, o.a. bij een waterval. Het idee om in Cook city nog een internet momentje te hebben, laten we varen. Niets duidt er op dat er hier wifi is. We rijden vervolgens de Lamar valley in van NP Yellowstone. In dit gebied lopen heel veel bizons. Dit maal lopen ze niet op de weg maar zien we wel diverse kuddes van honderden dieren in de graslanden langs de rivier lopen. Omdat we ze al in Custer State park gezien hebben is de grootste spanning er wel af. Bij een aantal uitzichtpunten zetten we de camper aan de kant en nemen het uitzicht in ons op. Vooral de stop bij de Yellowstone River Canyon is mooi. We zijn nu al vlak bij de Canyon Campground waar we 2 nachten zullen staan. Om 4 uur draaien we de camping op. Jos en Nelleke Otte komen een uurtje later aan en gezamenlijk zullen we 4 dagen optrekken. De eerste vakantiebelevenissen worden uitgewisseld onder het genot van een drankje. Ervaren als wij zijn met de bbq, maken we de gezamenlijke maaltijd klaar (zalm, asperges, mais, aardappels) op de bbq. Hetty had boven op de beartooth pas nog mooi droog hout gevonden en dit kwam nu goed van pas . We hadden een heel warm kampvuur waar we gezellig met z'n vieren omheen zaten. De plannen voor de volgende dag worden gesmeed (wandeling South rim canyon) en dan lekker slapen. Om een of andere reden lukte dat niet bij beide. Kwam dat omdat de RCV misschien niet helemaal vlak stond, of omdat de koelkast/vriezer steeds in storing ging (wellicht zelfde oorzaak). De 2e helft van de nacht werd de extra deken er bij gepakt en werden en toch nog wat slaapuurtjes gepakt.

Zondag 21 juni: van Cody naar Red Lodge

Vaderdag, dat betekent dat Kees zelf de scrambled eggs kan klaarmaken. Na dit ontbijt gaan we ons eens klaarmaken voor vertrek. De RV heeft bijna 2 dagen stilgestaan en dat houdt in dat er her en der het nodige rondslingert. Na alles weer z'n plekje gegeven te hebben en de vuilwatertanks geledigd zijn, rijden we even na 10 uur weg, op naar de Walmart om in te slaan voor een weekje Yellowstone. Dit kost toch al gauw weer een uurtje tijd en na ook nog even koffie gezet te hebben en de caramel donut achtige koek verorberd te hebben (de vaderdagtractatie) gaan we op weg naar Red Lodge, aan de voet van de Bear Tooth Scenic byway die ons toegang geeft tot Yellowstone. Voor de 1e keer in deze trip zien we een afslag over het hoofd en rijden onbewust een verkeerde kant op. Dat heeft dan wel het voordeel dat we door Powell komen waar we een Liquor store zien. De Walmart verkocht namelijk geen wijn en we willen toch wel een voorraadje bij ons hebben als we straks enkele dagen met Jos en Nelleke Otte op trekken in Yellowstone NP. Met een 20 mijl heen en weer rijden zijn we dan toch op de goede weg beland. Onderweg stoppen we nog even bij een historic place. Dat blijkt een oude kolenmijn te zijn, die door het leven gaat waar in Montana de grootste mijnramp tot nu toe heeft plaatsgevonden (72 doden door een mijngasexplosie in 1942). In Red Lodge gooien we nog even de tank vol zodat we in Yellowstone niet meer naar de pomp moeten. Vanwege vaderdag mocht je hier gratis koffie of fris pakken, da's toch weer een aardig gebaar voor vaders. Hetty had haar huiswerk weer goed gedaan en loodst ons naar een forest campground. Weg van de highway, midden in het bos met het geruis van een beek , blijken er slechts 7 plekken te zijn. Hier is het weer de bedoeling dat je $15 dollar in een envelop doet, naam en kenteken er op schrijft, strookje aan de paal van een vrije plek klemt, en je mag een nachtje staan. Afgezien van een toiletgebouw en een ouderwetse handwaterpomp zijn er geen voorzieningen. Maar we hebben tenslotte alles bij ons. Rond half vier installeren we ons. We worden begroet door 2 eekhoorns die elkaar achterna zitten. Hetty gaat lekker handwerken en Kees gaat wat foto's maken bij de bergbeek. Hierna drinken we een lekker glaasje rose en tot onze verrassing zien we op 25 m afstand 2 reeën langs lopen. Op deze camping staan ook bearlockers en tentkampeerders worden gewaarschuwd geen etenswaren in hun tent te bewaren. Dat betekent dat er hier ook beren kunnen rondlopen. Spannende avond en nacht gaan we tegemoet …....

Zoals je mag verwachten is deze kampeerplek voorzien van een firepit. En deze ligt nog vol met hout. Dus dat vraagt vanavond om een kampvuur. 

Zaterdag 20 juni: Powwow in Cody

Meldden we gisteren nog dat we met vroeg opstaan geen problemen hadden, dan moet dat nu even rechtgezet worden. We hebben heerlijk lang geslapen. En rustig bovendien. De matras van de RV is nogal glad en het onderlaken glijdt hier op waardoor het s''morgens ergens verfrommeld tussen ons in ligt. Ditmaal ligt alles nog zoals we er in gestapt zijn. Blijkbaar waren we toe aan een goede nachtrust. Vandaag doen we het ook rustig aan. We gaan eerst lopend naar de Walmart (15-20 min enkele reis). Dit zullen niet veel mensen hier doen. Bijna alles is hier uitgerust met een drive-in, de ATM (flappentap), de ijszaak( diary queen), en zelfs een kleine espressobar (keet van 1 bij 2 m). Wij laten de wagen lekker aan de full-hookup staan vandaag. Tegen twaalven gaan we naar de Pow Wow: het jaarlijkse bijeenkomst, viering van de Plain Indians. Er is eerst een Grand Entry , daarna drum zang en dans wedstrijden. Aan de buitenkant van het terrein staan allemaal stalletjes met sieraden, kunstvoorwerpen en kleding. Het binnenterrein is voor de kleurrijk uitgedoste indianen, jong en oud. Een spreker praat alles aan elkaar en om de beurt neemt een bepaalde tribe (stam) de monotone drum en zang voor zijn rekening. We weten een goed plekje te bemachtigen waar we mooie plaatjes kunnen schieten. Laten die maar de rest van het verhaal vertellen.

Na circa 2 uur dit kleurrijke spektakel gezien te hebben gaan we terug naar de camper. Hetty gaat lekker op bed liggen en Kees neemt de tijd om de zaterdageditie van AD op gemak te lezen en neemt daarna een kleine nap. Ook worden de foto's van die middag bekeken. Fraaie beelden zoals jullie hier zelf kunnen zien. Tegen het einde van de middag gaan we nog even het Cody museum in en daarna door naar de 2e ronde van de powwow die om 18 u begint. Door de bewolkte lucht is het kleurenspel wat minder intens maar nu staan we achter een drumgroep en dat geeft weer een andere dimensie aan dit schouwspel.

Op de bbq gaan we iets nieuws uitproberen. Bij de Walmart verkochten ze dunne ceder houten (fineer) vellen. Dit gaat om de zalm met groene asperges en wordt dan min of meer gerookt op het vuur. Hmmmm... dat is voor herhaling vatbaar.

Vrijdag 19 juni: Cody

Vroeg opstaan gaat ons goed af in deze vakantie, overigens vroeg naar bed gaan ook. Deze ochtend is het weer 7 uur als we ons hoofd buiten de RV steken. Na een boterhammetje met jam en pindakaas (ozo hollands toch) rijden we om 8 uur weg. Nog even de tank volgooien (40 gallon voor $114, de RV drinkt meer dan dat wij eten, financieel gezien dus) en dan de bergen in. Vanuit het dorp is het gelijk zigzaggend naar boven. Beboste hellingen en in de verte zien we nog wat sneeuwresten. De top ligt op circa 8200 ft (zeg maar 2500 m). Wild laat zich hier niet zien vandaag, maar dat doet geen afbreuk aan wat we zien. Bij de afdaling van de Bighorn Mountains komen we langs een canyon waar natuurlijk een snelstromend watertje te spotten valt. Een parkeerplaats geeft gelijk gelegenheid voor een koffiestop en Kees kan hier in alle gemak zijn nieuwe grijsfilter op het water uitproberen. Het is lekker zonnig weer en we nemen de tijd voor de koffierust. Als we nog geen 500 m verder rijden komen we bij een visitor center uit van de Shell falls. Het eerder genoemde stroompje stort hier enkele tientallen meters naar beneden. De national forest service heeft een mooi pad rond de waterval en canyon aangelegd wat we dus rondlopen. Hier vertellen ze ons dat het nog 1,5 uur rijden is naar Cody. We hebben er nu precies 50 mijl opzitten, dus dat klopt wel. Als we de Bighorn Mountains achter ons laten rijden we weer door de prairie van Wyoming. Hier is het blik op oneindig, cruise control op 60 m/h (65 mag ook , maar dan maakt het zo'n herrie binnen in de camper) en alleen stuur recht houden. Kaarsrechte wegen tot aan de horizon. Onderweg nog even een telefoontje voor de B&B afgehandeld, de zaken gaan natuurlijk gewoon door. Ondanks het 8 uur tijdverschil is het nog maar een enkele keer gebeurd dat we s''nachts telefoon krijgen.

Rond half 1 zijn we in Cody. We hebben hier 2 nachten gereserveerd op Ponderosa Campground die op een paar honderd meter afstand ligt van het Buffalo Bill museum en het PowWow terrein.

De plaats is niet zo groot, maar ligt op een hoek waardoor het ruim lijkt. De Wifi paal staat tegenover ons dus dat biedt een goede verbinding. Dit proberen we even uit met facetime sessie met Eric en Ellen en Jos. Altijd weer leuk. 's middags gaan we naar het museum. We worden voor seniors aangezien'( moeten we dat leuk vinden met je 53e voor 65 doorgaan?) en dat scheelt toch weer in totaal $4. Het museum is met 5 verschillende afdelingen behoorlijk uitgebreid. Je mag op de toegangskaart ook de volgende dag naar binnen dus besluiten we het om na 2 uur voor gezien te houden. Het indianenmuseum gaf een goed beeld hoe zo'n 150 – 100 jaar geleden de natives in dit gebied leefden. Ook de informatie over de bijna uitroeiing van de bisons is indrukwekkend. De vleugel die over het leven ging van William J. Cody, ook wel Buffalo Bill genoemd, was interessant. De rest komt wellicht morgen wel.

We slenteren op ons gemak terug naar de camping. Een bezoekje aan de Walmart is niet nodig want we hebben nog net genoeg in voorraad voor een smakelijke bbq-maaltijd. De all-you-can-eat Chuck Wagon dinner show gevolgd door de Rodeo laten we lekker voor wat het is. Een rustige namiddag en avond met een boekje, ipad-krantje, biertje en hapje is tenslotte ook vakantie.

Donderdag 18 juni; Devils Tower - op weg naar Cody

Om zeven uur staat het ontbijt klaar, dit maal toast met scrambled eggs en bacon. Lekker stevig ontbijtje. We worden bijgepraat over het noodweer dat afgelopen nacht de regio heeft aangedaan. Wij zijn door het oog van de naald gekropen. In Rapid City (30 mijl verder) is 6 cm hagel gevallen en nog eens 5 cm regen. Dat wil je niet meemaken. Deze dag is het weer zonnig. Om 8 uur rijden we weg na een innige omhelzing en 3 dikke kussen van Kathy. Rond 10 uur zijn we bij Devils Tower. Wie de film “Close encounters of the third kind”van Steven Spielberg heeft gezien moet deze rots herkennen. Het is al verrassend druk hier. We lopen op ons gemak rond de berg en doen daar met de nodige foto's een uur over. Hierna rijden we terug maar voordat we het NP terrein verlaten stoppen we nog bij Prairie Dog Town. Een groot grasveld waar het wemelt van prairie dogs. We doen alle twee ons best een paar mooie en leuke fotos te maken van deze schattig piepende beestjes. En met het gewenste resultaat. Hierna bij de Trading Post nog wat rondgekeken en als lunch een buffalo cheeseburger weggehapt. Om 1 uur rijden we weer weg richting Interstate 90 op weg naar het westen richting Sheridan. Het eerste stuk is weer saai rijden, kale golvende gras landschappen met veel kudde's en her en der een ja-knikker. We komen ook nog langs een kolenmijn (open diepe put, dagmijnbouw), nu weten we ook waar die onwijs lange kolentreinen vandaan kwamen.

Tegen vieren zien we bij Buffalo de Bighorn Mountains verschijnen met her en der witte besneeuwde toppen. Dat is al weer een heel ander gezicht. We rijden nog even door bij Sheridan en verlaten de Interstate 90 en gaan Highway 14 op. Aan het begin hiervan zien we bij het plaatsje Dayton een kleine camping waar gelukkig nog een plekje is. Vanwege een bekende trailrace die dit weekend gehouden wordt in deze regio (in 2 dagen 100 mijl lopend in de bergen afleggen), zijn er namelijk heel veel reserveringen. Voor 1 nachtje kunnen we nog wel terecht. De camping loopt vol met voornamelijk sportieve tentkampeerders. Een gezellig gebeuren hier. Na een douche is Kees weer lekker fris en relaxen we met lezen en een spelletje. Ondertussen staan de BBQ-kolen weer te gloeien en maakt Kees een complete maaltijd klaar op de bbq (vlees, gepofte aardappels, mais, paprika en ui), Hetty's taak bestond natuurlijk uit het maken van een lekkere salade. De temperatuur zakt lekker naarmate het donkerder wordt. Het is windstil en tot we naar bed gaan zitten we lekker buiten.

Deze dag hebben we 270 mijl afgelegd. Morgen hoeven we nog maar een 125 mijl naar Cody en dat gaat via de Bighorn scenic byway. Dat belooft een mooie en niet zo lange rit te worden.