Zaterdag 13 juni: op weg naar Sturgis

Hoewel de camping vlak langs de Interstate lag, gaf dat weinig lawaai. Wel hoorden we die nacht een paar keer een trein toeteren alsof die vlak langs ons heen kwam. Als we smorgens even 3 campers verder kijken, blijkt daar inderdaad de railway te zijn waar onwijs lange goederentreinen voorbij komen. Maar goed dat het maar bij 1 nachtje blijft. Omdat we gisteren meer mijlen hebben afgelegd dan voorzien kunnen we vandaag toeristischer rijden en gaan dwars door de Black Hills. Eindelijk zien we weer eens bomen. Dit gebied zullen we de komende dagen zeker nog vaker bezoeken. Hier heb je onder andere Mount Rushmore, die 4 uitgehouwen presidentkoppen. Bij een Subway halen we een lunch en bij gebrek aan wifi wordt en een take-away. We rijden een stukje door Wind Cave State park waar we de eerste buffalo's zien. Volgens Kees niet zo van die imposante beesten als in Yellowstone, maar des ondanks toch een mooi gezicht. In tegenstelling tot de highways in Wyoming schiet het door de Black Hills niet echt op. Het is nu weer bochtjes draaien geblazen. Tegen vijfen zijn we in Sturgis. Het door Hetty vervaardigde roadbook bewijst z'n nut want in 1 keer rijden we naar het huis van Kathy Biesheuvel waar we hartelijk onthaald worden.

Kees was hier in 2009 al met Jos geweest, dus voor hem was het geen verrassing in wat voor interieur we terecht zouden komen. “Well decorated” zullen we maar zeggen. Kathy had zich uitgesloofd met een “stromboli”, een pizza-achtig ovengerecht en rhubarb pie (rabarbertaart) met ijs. Haar mond ratelt aan 1 stuk door, maar dat waren we al gewend. Wel vermoeiend hoor, zeker na 2 van zulke reisdagen.

S'avonds kunnen we wel mooi even de blogs van de laatste 3 dagen bijwerken. We slapen dit maal niet in de RV maar in een kingsizebed van de Kathy's cottage. Morgen maar eens een fotootje van haar woning en straatje online zetten.

Vrijdag 12 juni: van Arches richting South Dakota

Kees doet toevallig om 6 uur z'n ogen open en ziet een heldere ochtendlucht met een zon die net boven de rotsen uitkomt. Dat vraagt om een vroege start. Ook Hetty is er binnen enkele minuten uit en na een bordje yoghurt met cereals rijden we al om 6.20 uur weg. Vanwege het mooie licht wil Kees nog een keer de Landscape Arch op de foto vastleggen, dus dat wordt voor hem een vroege ochtend wandeling. Na een half uur is hij weer terug met het gewenste resultaat en rijden we op het gemak richting uitgang, hier en daar nog even stoppend voor een foto. Ook Balanced Rock staat volop in de zon, dus die pakken we nog mooi mee. Bij Park Avenue maken we de laatste fotostop. Dit is zo genoemd vanwege de ranke stijle rotsen die doen denken aan de wolkenkrabbers van New York. Een rots wordt de Sheep Rock genoemd, hoe ze aan die naam komen laat zich raden.

Om half negen rijden we Arches NP uit en gaan op weg naar de Interstate 70. Na 2 uur door een desolaat landschap gereden te hebben zonder we enige vorm van bebouwing zien dan billboards die duiden op een plaats van betekenis. In ieder geval een tankstation om de RV te voorzien van energie maar ook een Mac Donalds om ons van een verlaat ontbijtje te voorzien. Dat geeft gelijk weer de mogelijkheid om de e-mail van 3 dagen op te halen. Kees upload gelijk de blogtekst van de afgelopen dagen, hebben ze thuis ook weer wat te lezen. Een uur later cruisen we weer verder. Dit stuk rijden we langs de Colorado River en maakt het de rit gelijk wat gevarieerder. We verlaten de Interstate 70 en gaan verder de Highway 13 op richting Rawlins. Dit zijn grotendeels 65 mijl/uur wegen en rijdt dus best lekker door. We zijn nu al in de 3e staat vandaag. Vertrokken uit Utah, door Colorado en nu in Wyoming. Twee uur rijden en dan een goede ruststop blijkt goed te werken. We nemen tegen tweeën ruim een uur de tijd voor een lunchstop. Het beoogde doel was Rawlins maar Kees is nog fris genoeg om door te rijden. We gaan nu over Highway 287 richting Casper. Een weg dwars door de prairie. Een uur rijden zonder ook maar een huis tegen te komen. In de verte liggen wat ranches en we zien her en der ree-achtig wild grazen. Met de cruise control op 65 en nauwelijks verkeer op de weg is het heel ontspannend rijden. Tegen achten naderen we Casper. Je verwacht dan aan het begin van de stad billboards met verwijzingen naar RV Campgrounds. Dit keer dus niet. We besluiten maar om bij een tankstation te vragen en daar bleek niet ver vandaan een campground te zijn. Niet 1 waar je graag wilt staan: vlak langs de Interstate en voor 90% vol met vaste gasten. Maar goed we staan in ieder geval gesteld voor de nacht. In de buurt zit niets wat op een restaurant lijkt, dus worden de noodrantsoenen geopend: instant noodles met een gebakken ei. Het smaakt prima. De totale mijlstand van die dag blijkt 510 mijl te zijn. Veel meer dan eerst gepland. Dan geeft voor de volgende dag weer ruimte om het rustiger aan te doen.

Donderdag 11 juni: Arches NP

We kijken niet raar op als het zwaar bewolkt is. Ook die nacht heeft het nog lichtjes geregend. Vanaf de campground starten diverse trails en wij gaan in principe voor de 10 km lange Dark Angel trail. Stevige schoenen aan, voldoende mondvoorraad mee en dan op pad. We zijn camping nog niet af of het begint te regenen. Ook horen we het in de verte onweer rommelen. Geen beste fotografiedag dus. De regen valt mij en het plastic gaat al gauw weer uit. Als eerste arch komen we de Landscape Arch tegen. Een lange en dunne boog waar in 1991 nog een stuk rots van af is komen zetten waardoor de arch nog fragieler toont. Hier houdt het gravel pad op en moeten we over rotsblokken verder. Hetty houdt het voor gezien, ze vindt het te steil en te glad en is bang dat ze straks niet meer naar beneden durft. Kees gaat alleen verder. Na het nodige geklauter loopt het pad naar twee arches, de Navajo Arch en de Partition Arch. De laatste heeft 2 gaten in de rotswand en biedt mooi doorkijkjes. Ondertussen is de lucht donkerder geworden en neemt het gedonder in de verte toe. Kees besluit om maar niet verder te lopen en klautert terug. Hij komt weer heelhuids op het punt waar Hetty was blijven wachten. Op dat moment barst de onweersbui los en de regen, even nog gepaard gaan met hagel, komt met bakken tegelijk naar beneden. De donder blijft zo'n 4 tot 6 seconden achter bij de bliksem, dus besluiten we maar rustig terug te lopen naar de camping waar we tot op de draad nat aankomen. Met 14 graden is het wat je noemt lekker fris. Dus het is niet altijd warm en heet in Arches. Bij elkaar zijn we toch 2,5 uur weggeweest en met name de voeten en kuiten van Kees merken dat er het nodige van gevraagd is. Eerst en koffie dan wel thee, een warme douche (ook dat hebben we aan boord) en dan een middagtukje. Het is tenslotte ook vakantie voor je rust.

Na uitgerust te zijn doen we nog een spelletje “regenwormen”. De lucht klaart op en Hetty oppert om toch nog de als zwaar aangegeven trail naar Delicate Arch te gaan lopen. Tegen vijfen zijn we bij de parking. Toen we de vorige keer hier langs reden was de parking overvol met campers. Nu blijkt er maar 1 te staan. Het wordt al snel duidelijk waarom: de parking is deels overstroomt. We moeten schoenen en sokken uit doen om vanaf de camper op de trail te komen. Het water stroomt als een gek langs onze voeten. De weg naar het viewpoint waar we gisteren waren is nu afgesloten vanwege het water. Het pad naar de arch gaat over een rots omhoog. Hetty doet het op haar eigen tempo. Kees is na een klein uurtje op de plaatst van bestemming. Hetty arriveert een half uurtje later, trots dat ze het toch gehaald heeft. De inspanning wordt beloond met een mooi uitzicht op Delicate Arch. Het avondzonnetje zet hem nog even in mooi licht. We nemen de tijd om van het uitzicht te genieten en om uit te rusten. Op de terugweg komen we nog langs een rotswand waarop idianen muurtekeningen staan (oude graffiti dus). Het water op de parking was zelfs toegenomen dus dat betekende weer met blote voeten naar de camper. Al met al zijn we 3 uur weggeweest en als we terug zijn op de campground is de zon al onder. De rest van de worsten gaan op de bqq te samen met een groentepakketje en in het donker zitten we te smullen. Deze avond leent zicvh wel voor een kampvuur en Hetty zit lekker met haar e-reader dicht bij het kampvuur. Aan de hemel komen ontelbare sterren te voorschijn. Wat een mooie avond. En wat was het weer een mooie dag, ondanks het natte begin.

Woensdag 10 juni Dead Hors Point en Arches

Als we wakker worden zien we een zwaar bewolkte lucht. Jammer, want deze ochtend gaan we Dead Horse Point bekijken. Eerst nog even bij het visitorcenter informeren naar de weersverwachting en die blijkt voor de komende 2 dagen wisselvallig te zijn met 50% kans op regen en onweer. De temperatuur is wel zeker 10 graden lager dan gisteren maar met 23 gr voor ons lekker genoeg. Vanaf de camping rijden we een klein stukje naar het viewpoint. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de Colorado river. We lopen een half uur langs de rim en gaan dan lekker aan de koffie. Tot onze verrassing breekt de lucht en komt de zon af en toe door. Ook wordt het helder. Dus toch maar even terug lopen naar de rim om nog wat betere foto's te nemen ( Beaver wil natuurlijk ook op de foto ) Da's toch nog boffen. Om half een rijden we 30 mile terug richting Moab om Arches NP te bezoeken. Voordat we naar de camping rijden, gaan we eerst naar de Windows section waar we naar 3 arches lopen (North en South window, Turret Arch). Hierna rijden we door naar een viewpoint van de Delicate Arch, het symbool van Utah. Er naar toe lopen neemt voor nu teveel tijd in beslag dus blijft het nu bij een blik op afstand. Rond half zes zijn we op de camping “Devils garden”. We staan op een schitterende plek met mooi uitzicht op rode rotsen en in de verte de besneeuwde toppen van La Sal mountains. De vorige gasten hebben hout in de firepit achtergelaten dus dat vraagt die avond om een kampvuur. Als eerste wordt de bbq-kolen gloeiend gemaakt maar ondertussen zien we ook donkere wolken boven ons hoofd verschijnen. Als het eten klaar is vallen de eerste druppels maar daar blijft het bij. We kunnen rustig buiten de maaltijd afmaken. Hierna gaat Kees nog even op pad met zijn fototoestel om te kijken of er met het avondlicht en dreigende luchten nog wat moois is vast te leggen. En dat is het zeker. Terwijl Kees nog maar 5 minuten weg is, moet Hetty voor de regen naar binnen vluchten. Kees houdt het nagenoeg droog en is een kleine anderhalf uur later weer terug. Dan begint het opnieuw te regen en worden we ook nog getrakteerd op een mooie regenboog. Van een kampvuur komt natuurlijk niets meer terecht, al het hout is zeiknat geworden. Die avond brengen we gezellig in de camper door en doen voor het eerst een spelletje regenwormen. Het is lekker afgekoeld dus dat slaapt lekker. We hadden rekening gehouden met 2 hete dagen in Arches maar dat pakt dus anders uit. Aangezien we hier geen stroom hebben is dat helemaal niet erg. Dan missen we de airco ook niet.

Dinsdag 9 juni: Moab - raft op Colorado River

Al 4 dagen reizen de in NP Zion gekochte ansichtkaarten met de camper mee. Kees gaat daarom eerst maar eens op zoek naar een postkantoor om de kaarten te posten. Hetty slaapt lekker uit tot 9 uur. Na het ontbijt en een chatsessie met Jos (we konden zo mooi even hun kampeerplaats voor over een week of 5 real life laten zien) maken we ons klaar voor vertrek. De tanks worden geleegd en gevuld, ook de benzine tank. Voor de rekenaars onder ons: we waren $100 kwijt voor 35 gallon, hiermee hadden we 420 mile gereden. Vraag: wat is de literprijs en het verbruik?

Als je het goed hebt, mag je een keertje op bezoek komen als we weer thuis zijn, en anders ook.

Om 10:45 uur moeten we ons melden bij het kantoor van de rafting touroperator. Met een aftandse schoolbus worden we naar het vertrek punt gevoerd, zo'n 15 mile stroomopwaarts. De weg loopt hier naast de Colorado River en dat is een mooi rijtochtje. Hoeven we dat zelf niet meer te doen.

Bij het vertrekpunt liggen de grote rubber boten waar je met maximaal 10 man in kan, al klaar. Wij zitten in de boot met 9 man en een jonge stuurvrouw. Leuk beroep hoor, elke dag een raft tochtje maken. Hard werken is het op dit traject niet. Op commando moeten we voorwaarts of achterwaarts peddelen. De snelheid van het water, geschat op 2 m/s doet het meeste werk. Na een paar mijl varen stoppen we voor een lunch-bbq. De hamburger en hotdog, aangevuld met salade, pasta, gebakken aardappels smaakte prima. Aan het begin van het 2e traject, komen we 1 heftige stroomversnelling tegen die de helft van de boot van een douche voorziet. Als je je niet goed vasthield had je hier er uit gegooid kunnen worden, maar gelukkig was dat niet het geval. Aan de rechterkant van de rivier ligt Arches NP maar een boog laat zich vanaf deze kant niet zien. Dat moet dan maar wachten tot morgen. Het zitten op de bootrand zonder verder een steun in de rug maakt het best nog vermoeiend. Als we rond 3 uur bij een strandje aan land gaan waar de bus ons weer oppikt, blijken we alle twee behoorlijk moe te zijn. De hitte (ergens in de 30 gr) heeft daar zeker aan bijgedragen. Na boodschappen ingeslagen te hebben voor de komende dagen (we staan hierna 3 nachten in de natuur) en een milkshake bij de Burger King rijden we een 30 mile naar onze stek in het Dead Horse Point State Park. Bij de ingang is het kantoortje onbemand maar onze gereserveerde plek is voorzien van onze naam. Dus dat is allemaal in orde. Hetty is helemaal uitgeblust en gaat lekker op bed liggen. Kees bladert nog wat AD's door en gaat ook nog maar een uurtje plat. Die avond doen we lekker niets meer. De lucht is s,middags trouwens helemaal dichtgetrokken dus een mooie zonsondergang laat het afweten. Hoewel, op het laatste moment kleurt de lucht toch nog even mooi rood. En dan is het hier pikke donker en muisstil. Door de bewolking helaas geen sterrenlucht. Dat houden we maar te goed voor een andere keer.

Maandag 8 juni Canyon NP

Als we rond 8 uur opstaan is het nog niet warm. De camper staat onder een paar bomen waardoor het even duurt voordat het warm wordt. Tijdens het ontbijt stellen we de eerder gemaakte plannen bij. We willen een rafttocht op de Colorado River gaan maken en daarvoor ruilen we de geplande tocht naar NP Canyonlands The needles in. Bij het boekingskantoor blijken we vandaag niet meer mee te kunnen. Woensdag zou wat betreft ons schema het beste uit komen maar dan wordt er onweer verwacht. Dus toch maar boeken dan voor dinsdag en gaan we vandaag naar NP Canyonlands en dan het deel “Island in the Sky”. Hier heb je prachtige vergezichten over een uitgebreid canyon landschap in miljoenen jaren uitgesleten door de Green River en Colorado River. Het is redelijk helder dus daar boffen we mee. Op de achtergrond zien we zelfs de met sneeuw bedekte bergen van “la Sal” die volgens het bord 150 mile ver liggen.

Eerst de verplichte stop bij het visitor center waar we naar een video kijken van het uitgestrekte gebied. Dan langs een aantal viewpoints waaraan tweemaal toe een wandeling aan gekoppeld is. De 1e wandeling gaat naar de Mesa Arch. Een natuurlijke boog waarvan we in Arches nog meer gaan zien. Door de boog heen heb je een mooi uitzicht op het Canyon landschap.

De 2e wandeling is best pittig en er moet veel geklauterd worden om bij een krater te komen. De kleuren zijn prachtig. Natuurlijk worden er ook weer bloemen en beestjes in detail gefotografeerd. Al met al zijn we 7 uur op pad geweest en bij elkaar 100 mile gereden.

Voordat de bbq weer aangaat wordt er lekker gedoucht en gerust. We genieten van de zwoele windstille avond en de gegrilde biefstuk met mais en paprika en , zowaar lekker, frans stokbrood met een fles rode wijn. De avond wordt zoals gewoonlijk besloten met het bekijken van de fotos.

  

Zondag 7 juni: van Monument Valley naar Moab

Op de camping bleek de internetsnelheid niet tegen te vallen dus neemt Kees de tijd om op de blog het dagboek inclusief wat foto's te uploaden. Al met al is dit een tijdrovend klusje maar we weten dat we het thuisfront er een groot plezier mee doen. Ook voor ons zelf is het later leuk om de belevenissen weer terug te lezen.

Pas om 10 uur gaan we rijden op weg naar Moab. We rijden de 163 waar bij mile marker 13 het iconische beeld is op Monument Valley. We nemen de tijd om dit op de foto vast te leggen en we zijn niet de enigen. Waarom die japanners altijd van de vreemde houdingen moeten maken blijft een raadsel, maar is wel een komisch gezicht. Hetty is hierdoor geïnspireerd en moet ook springend op de foto.

Op de route naar Moab komen we eerst lngs Mexican hat. een iconisch stuk rots. Vervolgens langs Gooseneck State Park, een dubbele bocht in de San Juan river. Niet zo diep als de Horseshoe Bend maar de 300 m diepte mag er best wezen. Hier nemen we de tijd voor een lunch, alvorens de 2e helft naar Moab af te leggen.

 Hier zijn we rond 5 uur. We staan de komende 2 nachten op Canyonlands Campground die midden in het stadje ligt en op 100 m van de bekende locale brewery. Dat vraagt natuurlijk om een biertje. De hefeweizen smaakt prima.

Het weer is prima, lekker zonnig en temperatuur zo'n 27 graden. De BBQ gaat vanavond aan , Mais kip en gepofte aardappel. Verrassend dat er op deze kampeerplaats geen firepit is, maar nu komt de gekochte kleine bbq wel goed van pas.

Ondertussen leest Hetty het AD (grappig om zondagavond de maandageditie al te lezen) en Kees typt 2 dagen bij elkaar. We zijn weer up to date.